Erkek Cumaya Gitmezse Nikah Düşer Mi?
Bir sabah, Kayseri’nin o tipik sabah serinliğinde, evin içinde bir sessizlik vardı. Annem, her zaman yaptığı gibi mutfaktan seslenerek beni uyandırmaya çalışıyordu. Ama ben uykusuzdum, zihnimde bir soruyla uyanmıştım: “Erkek cumaya gitmezse nikah düşer mi?” Bu, aslında uzun zamandır aklımda olan bir soruydu ama bugün, neden bilmiyorum, birdenbire büyüdü, kocaman oldu ve içimde yankılanmaya başladı.
Bir Cuma Sabahı
O gün cuma, biraz daha özel bir gündü. Hava, sabahın erken saatlerinde biraz soğuk ama güneşin ışıkları yavaşça ısınmaya başlamıştı. Annem her zamanki gibi cuma namazını kılmadan önce, evdeki hazırlıklara başlamıştı. Biliyordum, cuma namazı benim için çok önemliydi, ama annem için de farklı değildi. Ailemde, cuma günü namaza gitmek bir görevdi, bir sorumluluktu. Hatta annem bana her zaman, “Cumaya gitmek, sadece Allah’a yakın olmanın bir yolu değil, aynı zamanda ailenin huzuru için de çok önemli,” derdi. O an gözlerim, ona doğru kaydı ve bir an için, “Erkek cumaya gitmezse nikah düşer mi?” sorusu zihnimdeki diğer her şeyi ezdi geçti.
Bir zamanlar ben de o günde anneme benzer şekilde cuma namazına gitmeyi çok önemserdim. Ama zamanla bazı şeyler değişmeye başladı. İçimdeki boşluk, bir sabah namazının huzurunu arayarak içimi titreten bir hisle birleşti. O sabah ne de olsa yapacak işlerim vardı. İçimde bir an boşluk oluştu, acaba ben gerçekten namazı kaçırarak büyük bir hata mı yapıyordum? Yoksa bu, sadece eski bir alışkanlığın takıntı mıydı?
Bir Cuma Akşamı
Cuma akşamı oldu ve eve döndüğümde, annemin yüzündeki o huzursuzluğu gördüm. O sabah benim namazı kaçırmam, annemin hiç hoşuna gitmemişti. “Hadi canım, bir seferlik bir şey olmaz,” demiştim içimden ama annemin yüzü başka şeyler söylüyordu. Ona soramadım, ama gözlerindeki derin üzüntüyü anlamamak mümkün değildi. Beni o kadar düşündüğünü ve tüm ailenin huzurunu buna bağladığını biliyorum.
Bir yandan da düşüncelerim gittikçe derinleşiyordu. İçimdeki insan, “Belki bir seferlik gitmemenin bir şey değiştirmediğini düşünüyorsundur ama ya o küçük eksiklik bir gün birikirse? Belki de her şeyin temeli bir adımda gizlidir,” diyordu. İçimdeki mantıklı tarafsa, “Neden bu kadar takılıyorsun? Bir gün gitmedin, ne olacak ki?” diyordu. Ama işin duygusal boyutu başka bir yerdeydi. Sanki bir kural vardı; bir şeyin eksik olması her şeyi bozabilirdi.
Ve O An
O gece, annemle küçük bir sohbet ettik. Beni üzgün gördüğünde, “Neden böyle yapıyorsun?” diye sormaktan kendini alamadı. “Erkek cumaya gitmezse nikah düşer mi?” diye sordum ona, içimdeki sorunun ne kadar derinleştiğini fark etmeden. Annem önce bir an suskun kaldı, sonra gözlerini yere doğru eğdi. “Bazen küçük şeyler, büyük değişimlere yol açar,” dedi. O an, aslında ben de aynı şeyi hissediyordum. Sadece susmuş ve bir şekilde sabırla zamanı beklemiştim. Ama zaman, aslında her şeyin çözümü değildi. Gerçek çözüm, o sabah gitmediğim cumadan sonra kendimi nasıl hissettiğimi anlamamdı.
Bir Sorumluluğun Ağırlığı
Erkeklerin cumaya gitmemesinin nikahı düşürüp düşürmeyeceği sorusu, aslında sadece dini ya da geleneksel bir mesele değil. Bu, aynı zamanda bir sorumluluğun da göstergeyi olabilir. İçimdeki insan, sorumluluğun sadece bir namaz kılmak değil, aynı zamanda bir ilişkinin de temelini oluşturduğunu söylüyor. İlişkiler, sadece fiziksel değil, manevi bağlarla da gelişiyor ve bazen bir eksiklik, bir yoksunluk çok daha büyük şeyleri etkileyebilir. İçimdeki mühendis ise, bu konuda pratik ve mantıklı bir yaklaşım getiriyor: “Bazen, küçük bir aksaklık, daha sonra büyük bir sorun haline gelmesin diye çözülmelidir. O zaman ne olacak? Bu mesele bir ölüme mi yol açacak?”
Sonuç: Belki Küçük Bir Adım, Büyük Bir Değişim
Erkek cumaya gitmezse nikah düşer mi? Belki de sorunun cevabı ne kadar ciddiye aldığımıza, ne kadar sorumluluk taşıdığımıza bağlıdır. Bir gün namaza gitmemek belki bir şey değiştirmeyecek, ama ya o “bir şey” her zaman biraz eksik kalsa? O zaman, ilişkiyi ve sorumluluğu yeniden düşünmek gerekebilir. Annem haklıydı: Küçük şeyler, büyük değişimlere yol açar. Ve bazen, bu küçük şeylerin değerini zamanında fark etmek, çok geç olana kadar anlamazsınız.